Það eru tveir hundar á heimilinu. Hera kerlingin og svo lítill vælukjói sem heitir Beta. ollo9oi. Úbs. Þessi stafsetningavitleysa ''ollogoi'' var skrifuð af Heru, því hún stakk hausnum sínum upp á takkaborðið í einhverjum æ- æsingi. Ég veit ekki af hverju þær eru svona æstar báðar, ég sit með fartölvuna í kjöltu mér í algjöru myrkri. Af og til stingst hundshaus út úr myrkrinu í birtuna frá skjánum. Oddmjó snoppa með glitrandi augu ofaná lýsist upp, hún vælir og vill klapp. Snoppan hverfur til baka. Svo birtist Hera með svarta skoltinn sinn og dregur andann eins og perri,''hhhuhhh huhhhh huhhh'' segir hún. Svo sleikja þær á mér puttana, hlaupa hring í kringum stofuborðið og endurtaka leikinn. Hvaðan kemur þessi óþreyja? Best að athuga hvað þær vilja... Hera vildi fara út, en svo fór hún bara út en kúkaði hvorki né pissaði. Hvað á þetta að þýða alltsaman. Ollogoi? Þar sem ég er nú í tungumálanámi, kann ég nokkuð fyrir mér í gotnesku og veit að hundamál og forníslenska eiga sömu langalangömmuna sem er Indó-anatólíska. Ég get ég skilið O-llo-goi sem er forsk.-rót-merkingarending. Það útleggst á gotnesku ''Piþrinkur bhoþsa apbælam Sinteinan'' sem þýðir þá ''Ég Hera frá Túnhöfða hef fiðring í bossa til afmælis Linnetar''. Heyrðu já. Steinn Linnet á afmæli í dag. Gaggalagó! Vei!!