10/14/2004

Það var lítið eitt sem ég vildi segja. Samkvæmt skýrslu MHF (Mens health forum) ''Men's Health: Out of the Shadows'' eru margir karlmenn sem gjóa augum sínum á typpi annarra manna þegar þeir fara í almenningssturtur. Sérstaklega í Evrópu þó. Sjálfur hef ég aldrey séð typpi annars manns, því ég horfi annaðhvort beint upp í loft eða beint framan í fólk þegar ég neyðist til að berstrípla mig með því. Finnst jafnvel sjálfum að slíkt sé hreinsasti dónaskapur að sýna blygðan sína á almenningsvettvangi. Hinsvegar verð ég að segja frá því sem ég sá í dag í Laugardalslaug. Því þar voru tveir menn, báðir forkostulega feitir undir sitthvorri sturtubununni. Annar þeirra var þó með lítinn rass og spóaleggi. Augljóst var að þessi maður hafði einhverntíman verið mjór og spengilegur en safnað þessu utan á sig með græðgislegu áti. Eins og ég sagði voru þeir tveir í slagtogi fituhlunkarnir, en hinn var mun meira prófessjónell í spiki sínu. Rassinn á honum var að vísu hálfgerður poki, tómur og hrukkóttur poki. Lærin breið, breið og hristigjörn læri. Hann var digur af guðs náð og hefur sennilega fæðst þannig inn í þennan heim. Og nú kem ég að aðalatriðinu sem var bumban; hún náði alla leið frá brjóstum langleiðina niður að hnjám og breyddi sig langt út fyrir endimörk baksins. Þ.e. ef maður horfði aftan á hann, sá maður beinar línur baksins og máttuga bumbuna í bakgrunni. Því var líka ógjörningur að sjá typpið á honum, svo við komum nú að því málefni aftur. Ég reyndi sem best ég gat, án þess beinlínis að beygja mig undir hann, að koma auga á kynfærin. En hvorki frá hægri né vinstri var neitt að sjá, og því ömögulegt að staðfesta að þarna væri karlmaður á ferð. Mig langaði helst að öskra og hlaupa út, detta á leiðinni og rotast á flísunum, því ekki mundi ég vilja að hugsanleg kona sæi hann litla Pissa minn. Enda væri það líka konum líkt að glápa á besefa annarra!! Þrátt fyrir þetta voru jússurnar tvær bæði hlæjandi og masandi um lífsins furður. Ergó: það er hægt að vera hamingjusamur fitukeppur. Meira markvert átti sér stað, því þarna var hópur ungra stráka í roknasamræðum. Þegar ég bara hugsa um það, þá voru þeir nú svolítið tilkippilegir þessir litlu strákar. Nei DJÓK! Bara grín. Ég mundi aldrey leggjast með dreng, þó hann grátbæði um það. En svo kom aðvífandi sturtuvörður og kallaði rauður í framan ''VERIÐ EKKI MEÐ ÞESSI LÆTI''. Einn strákurinn svaraði ''má maður ekki tala saman?'' og fékk svarið ''ÞIÐ ÞURFIÐ EKKI AÐ ÖSKRA TIL AÐ TALA SAMAN ÞAÐ FINNST ENGUM GAMAN AÐ HLUSTA Á YKKUR''. Svo héldu þeir áfram samræðum sínum smástund, þartil sturtukallinn kom aftur og sagði svo bergmálaði í búningsklefunum ''VERIÐ EKKI MEÐ ÞESSI LÆTI!!!''. Þá gerði ég mér ljóst, að í öll þau skipti í grunnskóla sem ég þurfti að segja ''afsakið, ég hef rangt fyrir mér, ég sé eftir þessu, ég geri þetta aldrey aftur, ég er fífl'' þá var ég beittur stórkostlegu ranglæti af fullorðnu fólki, allt í nafni stofnanavalds grunnskólanna. Manni var kennt að sjá eftir og skammast sín fyrir prakkarastrik, sem voru í raun engin prakkarastrik heldur gjörðir sem gengu illa í pirrað fullorðið fólk sem hafði ekki yfir jafnaðargeði að ráða. Hojja kung-fu!

Bloggsafn