5/26/2008

Eftirfarandi putti vann eitt sinn sem túrgæd í Grúsíu. Hér er hann að benda á einn hópinn, flestar voru þær afgreiðslukonur. Ekkert sérlega sætar, en Grúsjönum var alveg sama, þeir fylltu þær af rauðvíni svo þær yrðu til í tuskið. Puttinn puttaði allar þær og allar puttuðu puttann. Allavega þrjár. . . . . Gekk ég yfir skógaland og hitti þar einn skógarmann. Á þessu svæði fór fram Rússnesk-finnska stríðið og má enn sjá þess merki, stórir antí-skríðdrekahlúnkar liggja á víð og dreif, 68 ára gamall gaddavír teygir sig milli trjáa og hér og þar eru sprengjupatrónur. Og svona skógarmenn, en það var algeng bölvun sem rússneskar nornir lögðu á Finnana sem börðust fyrir Hitler, að þjóhnapparnir yrðu samvaxnir trjáberki og smátt og smátt... . . . . . Byssur margslungnar eru þar hjá. . . . . . . . Þegar hér var komið við sögu var ég orðinn nokkuð fullur eins og vera ber. Mér hafði verið gefinn "sam-agon", sem er heimabrugg. En heimabrugg rússneskt smakkast alveg eins og gamli góði íslenski landinn. Far fékk ég í bæinn, en ekki alveg heim, heldur var mér hent út á Petrogradskaja hliðinni. Þar fór ég að finna fyrir tilhneygingu til að pissa. Það var eins og blaðran blikkaði og sendi loðin rafboð undan beltisstað. Ég brá mér einhversstaðar á bakvið þar sem ekki sæist til mín, sem fór ekki betur en svo að stúlka í stuttu pilsi gekk framhjá og einhver byggingaverkamaður horfði grunsamlega til mín. Þarna var auð lóð, búið að brjóta allt niður svo portið sem ég stóð í var ekki lengur port. Hvítur sandur, vörubretti, steinar, og hvað sé ég þá þegar ég lít upp af spræni mínu?!?!?!?! DANÍL KHARMS! Þú hér? . . . .

5/08/2008

Ég og sprengjurnar mínar Þessi maður er sonur Magga. Hann syngur svolítið líkt honum. Hann heitir Gísli. Þetta var ein ömurlegasta svefnnótt sem ég hef átt. Ekki það, líkaminn á mér fékk nóg pláss fyrir bakið á sér, en hinsvegar stundaði Gísli þessi kraflyftingar, svo ef mann vantaði einn sentíméter var ekkert hægt að tjónka við hann frekar en klettinn Pétur, eða Péturinn klett. Ég var með meðvitund alla nóttina. En átti svo frábæran dag. Þann dag var ég skotinn í löppina af þessum litla brjálæðing. Hann kom keyrandi á þessum leikfangabíl, sem er búin til úr ég veit ekki hvað mörgum öðrum bílum, bremsulaus. Hann var með loftriffilinn sinn meðferðis og nú get ég stoltur sagt að ég hafi verið skotinn í fótinn. En sárið er að vísu ekki stærra en eftir litla blóðsugu. Og þarna eru sprengjurnar mínar. Sovéskar auðvitað, sovéskar handsprengjur, bestar í heimi!

4/17/2008

Þeir fáu sem kíkja í heimsókn til mín eru fuglar. Þessi tegund af fugli sem ég veit ekki hvað heitir borðar oft pönnukökur og treystir fólki ágætlega. Dúfur eru almennt svo heimskar og skítugar að enginn nennir að drepa þær. Þessvegna treysta þær mannfólkinu alveg. Og þær éta allt nema ávexti og kál. Mávar eru gráðugastir allra, koma og kokgleypa allt sem stendur til boða og skilja ekkert eftir handa öðrum. Þeir koma eins og þjófar, fljótt og láta sig hverfa. En þá mætti skjóta, þeir eru nógu vitlausir. Þó maður hafi legið undir sæng í klukkutíma með aðeins eitt auga sjáanlegt finna krákurnar á sér að einhver er að horfa og koma ekki. Hinsvegar læra þær að treysta. Þessi grákráka hér hefur byggst sér hreiður fyrir utan eldhússgluggann. Þar eru þær alltaf að ríða og garga hrakspár. Hó.

4/16/2008

Kæru lesendur sem hafa æstir beðið eftir endurlífgun minni í mörg mörg ár. Ég ætla ekki að blogga en hér má sjá nokkrar myndir. Þetta er Sasha. Hann er með tvær tennur eftir í munninum. Einusinni borðaði hann súkkúlaði með hnetu, og japlaði á hnetunni í heila viku, og spýtti henni svo út úr sér því hann nennti þessu ekki lengur. Hann reykir filterslausar sígarettur og hóstar eins og sullaveik rolla. Hann er hræ. En segir að það taki því ekki að hætta að reykja, því hann er með astma hvort sem er. Hann snýtir sér á gólfið fyrir framan kamínuna í skálanum sem hann býr í. Það er hér: Hann fór í fangelsi einhverntíman og var svo sleppt. En í fangelsinu hafði einhver dáið og í misgripum var nafn Sasha strokað út af lista hinna lifandi. Lögreglur sem stöðva hann úti á götu og athuga passann hans tjá honum því að hann sé dauður. Þessu er erfitt að breyta. Til að fara eftir vodkaflösku þarf hann að labba í 8 klukkutíma í götóttum herskóm með fæturna vafða inn í skítugt viskustykki. Hann segir hóra og typpi í öðruhverju orði. Hann talar ekki, hann blótar það sem hann vill segja. Þarna er hann aftur!:

Bloggsafn